ضغیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضغیل . [ ض َ ](ع اِ) آواز دهن حجام وقت مکیدن خون از شاخ . (منتهی الارب ). بانگ چوشیدن حجام شیشه را. (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضغیل . [ ض َ ](ع اِ) آواز دهن حجام وقت مکیدن خون از شاخ . (منتهی الارب ). بانگ چوشیدن حجام شیشه را. (مهذب الاسماء).