ضربی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ضَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)<BR>۱- آواز یا آهنگی که وزن مرتب داشته باشد.<BR>۲- نوعی طاق یا سقف محدب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ضَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) ۱- آواز یا آهنگی که وزن مرتب داشته باشد. ۲- نوعی طاق یا سقف محدب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضربی . [ ض َ ] (ص نسبی ) منسوب به ضرب . ♦ طاق ِ ضربی ؛ قسمی طاق که زنند از آجرهای به پهنا بهم پیوسته یعنی قطر طاق قطر اقصر آجر است . ♦ آلت ضربی ؛ در آلات موسیقی، چون دف و دهل و دورویه و امثال آن . ◄ جلد ضربی، جلد چرمی ضربی ؛ که منقوش باشد.