فرهنگ لغت

ضبثم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ضبثم . [ ض َ ث َ ] (ع اِ) شیر بیشه . ضُباثِم . (منتهی الارب ). نامی است شیر را و داهیه را. ج، ضَباثِم . (مهذب الاسماء).

ضبثم . [ ض َ ث َ ] (اِخ ) ابن ابی یعقوب . تابعی است . (منتهی الارب ).

معنی ضبثم | فرهنگ لغت