صیدافکن

صیدافکن . [ ص َ / ص ِ اَ ک َ ] (نف مرکب ) آنکه یا آنچه صید را از پای دراندازد. شکارگیر. شکاری : چو در نالیدن آمد طبلک باز درآمد مرغ صیدافکن بپرواز. نظامی . زبون گیری نکرد آن شیر نخجیر که نبود شیر صیدافکن زبون گیر. نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی