صیبوبة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صیبوبة. [ ص َ ب َ ] (ع مص ) به هدف رسیدن تیر. (منتهی الارب ). راست شدن تیر. (تاج المصادر بیهقی ).