صیانة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صیانة. [ ن َ ] (ع مص )نگه داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). نگاه داشتن چیزی را. (منتهی الارب ). صیانت : ادام اﷲ تأییدهم و صیانة الجمیع. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٢١٢). رجوع به صیانت شود. ◄ برطرف سم ایستادن اسب از سودگی پای یا بی نعلی . (منتهی الارب ).