صیام

صیام . (ع مص ) روزه داشتن . (تاج المصادر بیهقی )(ترجمان علامه ٔ جرجانی ) (دهار). ◄ (اِ) ج ِ صوم . (غیاث اللغات ). رجوع به صوم شود : تا نپذیردت ز تو زی خدای نیست پذیرفته صلاة و صیام . ناصرخسرو. نزد خداوند عرش باد مقبول طاعت خیر تو و صیام و قیامت . مسعودسعد. از جسم بهترین حرکاتی صلاة بین وز نفس بهترین سکناتی صیام دان . خاقانی . نی تراهر شب مناجات و قیام نی ترا در روزه پرهیز و صیام . مولوی . ◄ ج ِ صائم . (منتهی الارب ). رجوع به صائم شود. ♦ عید صیام ؛ عید رمضان . روز اول شوال : عید قربان بر او مبارک باد هم بر آنسان که بود عید صیام . فرخی . حافظ منشین بی می و معشوق زمانی کایام گل و یاسمن و عید صیام است . حافظ. ♦ ماه صیام ؛ مه صیام . شهر رمضان . ماه رمضان . ماهی که در آن روزه داشتن واجب است مسلمانان را : گر در مه صیام شودخوانده این مدیح بر تو بخیر باد مدیح و مه صیام . سوزنی . جاهش ز دهر چون مه عید از صف نجوم ذاتش ز خلق چون شب قدر از مه صیام . خاقانی . خجسته باد و مبارک قدوم ماه صیام بر اولیا و احبای شهریار انام . نزاری قهستانی .

صیام . [ ص ُی ْ یا ] (ع ص، اِ) ج ِ صائم . (منتهی الارب ). رجوع به صائم شود.