صوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوک . [ ص َ ] (ع اِ) اول هر چیزی . ◄ آب مرد. ◄ ما به صوک و بوک ؛ نیست او را جنبشی . ◄ (مص ) چفسیدن کسی را. ◄ بوی خوش گرفتن جامه و اندام و جز آن . یقال : صاک الصوک بالزعفران ؛ ای تلطخ . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوک . [ ص َ ] (ع اِ) اول هر چیزی . ◄ آب مرد. ◄ ما به صوک و بوک ؛ نیست او را جنبشی . ◄ (مص ) چفسیدن کسی را. ◄ بوی خوش گرفتن جامه و اندام و جز آن . یقال : صاک الصوک بالزعفران ؛ ای تلطخ . (منتهی الارب ).