صوفیگری
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گَ) [ ع - فا. ] (حامص.) تصوف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گَ) [ ع - فا. ] (حامص.) تصوف.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوفیگری . [ گ َ] (حامص مرکب ) صوفیی . تصوف . صوفی بودن : کند حق ِ صوفیگری را اَدا به یک چشم بیند بشاه و گدا. ملاطغرا (از آنندراج ).
مترادف و متضاد واژهدان
تصوف، درویشی پشمینهپوشی
واژگان فارسی سره واژهدان
سوفیگری
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی