صوفی افکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوفی افکن . [اَ ک َ ] (نف مرکب ) از پا درافکننده ٔ صوفی . مست کننده ٔ صوفی . آنچه صوفی را از خود بیخود کند : می صوفی افکن کجا میفروشند که در تابم از دست زهد ریائی . حافظ. رجوع به صوفی شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی