صوف پوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوف پوش . (نف مرکب ) آنکه صوف پوشد. پشمینه پوش . صوفی : که زنهار ازین کژدمان خموش پلنگان درنده ٔ صوف پوش . سعدی . برآورد صافی دل صوف پوش چو طبل از نهنگان خالی خروش . سعدی . رجوع به صوفی و صوفیه شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی