صورت نگار

صورت نگار. [ رَ ن ِ ] (نف مرکب ) صورت نگارنده . مصور. نقاش . مجازاً خالق و آفریننده : جهان را دگرگونه شد کار و بارش بر او مهربان گشت صورت نگارش . ناصرخسرو. من جانسپار مدح تو، صورت نگار مدح تو باآب کار مدح تو، الفاظم ابکار آمده . خاقانی . که چون کرده اند این دو صورت نگار دو ارتنگ را بر یکی سان گزار. نظامی . اگر موج از بن دریا برآید نماند صورت و صورت نگاری . عطار. صورت نگار چینی بیخویشتن بماند گر صورتت ببیند سر تا بسر معانی . سعدی . چنان فتنه بر حسن صورت نگار که با حسن صورت ندارند کار. سعدی .