صورت ساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صورت ساز. [ رَ ] (نف مرکب ) سازنده ٔ صورت . مصور. نقاش . صورتگر : از نسیم نفسم در چمن صورت ساز بشکفد غنچه ٔ تصویر بصد شادابی . سالک یزدی (از آنندراج ). ◄ ظاهرساز. ریاکار. متظاهر. مزور. حیله گر. رجوع به صورت سازی شود.