صوبه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ بِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) حاکم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صَ بِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) حاکم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صوبه دار. [ ص َ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ صوبه . حاکم وفرمانروای صوبه : ناصرخان حاکم و صوبه دار آن مملکت روانه ٔ جلال آباد و از آنجا به پیشاور... آمد. (مجمل التواریخ گلستانه ص ٧٧). رجوع به صوبه شود.