صواف

صواف . [ ص َ واف ف / ص َ ] (ع ص، اِ) ج ِ صافَّة. (منتهی الارب ). گاوان و اسبان و شتران تیزرو که بر سه پا استند. (غیاث اللغات ). رجوع به صافَّه شود. ◄ گفته اند شترانی که برای قربانی استاده باشند. (غیاث اللغات ). ◄ ج ِ صاف، صف کشنده : پای ظاهر در صف مسجد صواف پای معنی فوق گردون در طواف . مولوی .

صواف . [ ص َوْ وا ] (ع ص، اِ) پشم فروش . (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). ج، صوافون .