صنمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صنمة. [ ص َ ن ِ م َ ] (ع ص ) ناقه که بهر دو نوبت یک بار دوشیده شود. ج، صَنِمات . (منتهی الارب ).
صنمة. [ ص َ ن َ م َ ] (ع اِ) ماشوره ٔ پر و هر قدر از آن که میان کاواک باشد. (منتهی الارب ). قصبةالریش کلها. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ سختی . ◄ بلا. (منتهی الارب ).