فرهنگ لغت

صندل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(~.) [ معر. ] (اِ.) درختی کوچک بومی هند که از قطعات ضخیم چوب آن وسایل چوبی می‌سازند. نمونه‌هایی از این گیاه از راه ارتباط با ریشه و حتی ساقة گیاهان گوناگون بخشی از دورة زیستی خود را به حالت انگلی می‌گذرانند.<br>

معنی صندل | فرهنگ لغت