صندعة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صندعة. [ ص ِ دِ ع َ ] (ع اِ) تندی کوه جداگانه از کوه . (منتهی الارب ). حرف حدید منفرد من الجبل و النون زائدة. (اقرب الموارد).