صموت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صُ) [ ع. ] (مص ل.) خاموش بودن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صُ) [ ع. ] (مص ل.) خاموش بودن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صموت . [ ص َ] (اِخ ) نام اسب عباس بن مرداس است . (منتهی الارب ).
صموت . [ ص َ ] (اِخ ) لقب عمروبن طائی شاعر است . (الانساب سمعانی ).
صموت . [ ص َ ] (اِخ ) نام اسب خفاف بن بدنه است . (منتهی الارب ).