صلمونه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلمونه . [ ] (اِخ ) (سایه دار) یکی از منازل بنی اسرائیل است در دشت (سفر اعداد ٣٣:٤١ و ٤٢) که در شرقی ادوم بوده و بگمان یلمر و رومر صلمونه همان معان است و دیگران آنرا وادی الاثم دانسته اند. (قاموس کتاب مقدس ).