صلف

صلف . [ ص َ ل ِ ] (ع ص، اِ) خنور گران . (منتهی الارب ). ◄ طعام بی مزه . (منتهی الارب ) (دهار). ◄ خنور که آب کم برد. (منتهی الارب ). ♦ سحاب صلف ؛ ابر بسیاررعد کم باران . منه المثل : رب صلف تحت الراعدة. ◄ کسی که تهدد کند و قیام بدان ننماید. ◄ بخیل مالدار بی خیر و مادح خود. (منتهی الارب ).

صلف . [ ص َ] (ع اِ) خاری است در میان خرمابن . (منتهی الارب ).

صلف . [ ص َ ل ِ ] (ع ص ) مرد لافی . ج، صَلافی، صُلَفاء، صَلِفین . (منتهی الارب ).