صلغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلغ. [ ص ُل ْ ل َ ] (ع ص، اِ) ج ِ صالغ، گاو و گوسفند که دندان شش سالگی افکنده باشد. (منتهی الارب ). رجوع به صالغ شود. ◄ پشه ٔ سرخ . (منتهی الارب ).
صلغ. [ ص َ ] (ع مص ) دندان افکندن گوسپند در شش سالگی یا در پنجم درآمدن یا در ششم . (منتهی الارب ).