صلع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلع. [ ص َ ل َ ] (ع مص ) بی موی پیش سر گردیدن . موی رفتگی پیش سر. (منتهی الارب ). موی پیش سر رفتن . کل بودن . (غیاث اللغات ).
صلع. [ ص ُل ْ ل َ ] (ع ص ) سنگ پهنا سخت . ◄ جائی که هیچ نرویاند. (منتهی الارب ).
صلع. [ ص ُ ] (ع ص، اِ) ج ِ اصلع. (منتهی الارب ).