صلح آباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلح آباد. [ ص ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان میان تکاب بخش بجستان شهرستان گناباد ١٢٠٠٠گزی باختر بجستان سر راه مالرو عمومی قاسم آباد. دامنه، گرمسیر و سکنه ٔ آن ٩٤ تن . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات، ارزن و زیره . شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).