صلاحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صلاحی . [ص َ ] (ص نسبی ) نسبت است به صلاح . رجوع به صلاح شود.
صلاحی . [ ص َ ] (اِخ ) شیخ عبداﷲ افندی . وی یکی از متأخران شعرای عثمانی و مشایخ طریقت عشاقیه و از اهالی بالبکسیری است . او به سال ١١٣٠ هَ . ق . متولد شده و مدتی منشی و رئیس دفتر صدراعظم حکیم اوغلی علی پاشا بود، سپس به ادرنه عزیمت کرد و بدست شیخ جمال الدین عشاقی توبه یافت . آنگاه دیگر بار به معیت پاشای مذکور به مصر سفر کرد. هنگام بازگشت به سال ١١٧٤ به مشیخت آستانه ٔ طاهرآغا نایل شد و به سال ١١٩٧ درگذشت . چند رساله و اشعار بسیار دارد. (قاموس الاعلام ترکی ).