صلا دردادن

صلا دردادن . [ ص َ دَ دَ ] (مص مرکب ) آواز دادن برای طعام و جز آن . طلبیدن . خواندن : مهین بانو چو بشنید این سخن را صلادرداد غمهای کهن را. نظامی . کمر بستم بعشق این داستان را صلای عشق دردادم جهان را. نظامی . چو شیرین گشت شیرین تر ز جلاب صلا درداد خسرو را که دریاب . نظامی . صبا برقع گشاده مادگان را صلا درداده کارافتادگان را. نظامی . و گر دردهد یک صلای کرم عزازیل گوید نصیبی برم . سعدی . خوان نعمت نهاده و صلای کرم درداده . (گلستان ). رجوع به صلا شود.