صفوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صف ؛ ردهها، رستهها.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صُ) [ ع. ] (اِ.) جِ صف ؛ ردهها، رستهها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صفوف . [ ص َ ] (ع ص ) ناقة صفوف ؛ ناقه ای که چند قدح شیر دهد از یک دوشیدن یعنی از کثرت شیر صف اقداح می بندد یا به هر دو دست خود صف می بندد بوقت دوشیدن . (منتهی الارب ). آن اشتر که دستها بهم باز نهد در حال دوشیدن . (مهذب الاسماء).
صفوف . [ ص ُ ] (ع اِ) ج ِ صف . رجوع به صف شود.