صفاهان
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ص) (اِ.)<BR>۱- سپاهان، اسم شهر اصفهان.<BR>۲- یکی از نواهای موسیقی قدیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ص) (اِ.) ۱- سپاهان، اسم شهر اصفهان. ۲- یکی از نواهای موسیقی قدیم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صفاهان . [ ص ِ ] (اِخ ) مخفف اصفهان است : تب زده زهر اجل خورد و گذشت گلشکرهای صفاهان چه کنم . خاقانی . هادی امت و مهدی زمان کز قلمش قمع دجال صفاهان به خراسان یابم . خاقانی . ای خراسان ترا شهاب نزیست وی صفاهان ترا مجال نماند. خاقانی . ز پیروزی چرخ پیروزه رنگ نبودش بسی در صفاهان درنگ . نظامی . کنون سر همه ٔ التفاتها آن است که یک دوسال دهی رخصت صفاهانم . صائب . رجوع به اصفهان شود.
صفاهان . [ ص ِ ] (اِ) نام پرده ای از موسیقی که آن را در آخر شب سرایند. (آنندراج ) : راست نهادند پرده هاش و به بختم پرده ٔ کژ دیدم از ستای صفاهان . خاقانی . ور پرده ٔ عشاق صفاهان و حجاز است از حنجره ٔ مطرب مکروه نزیبد. سعدی .