صفاقس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صفاقس . [ ص َ ق ُ ] (اِخ ) شهری است به افریقیه بر کنار دریای محیط و اهل آن شهر آب از چاه خورند. (منتهی الارب ) (قاموس ). ذکر این شهر در رحله ٔ ابن بطوطه آمده است و گوید از شهر سوسة که بر کنار دریاست به صفاقس رسیدیم و ابیاتی در توصیف و ذم این شهر آورده است . (رحله ٔ ابن بطوطه چ مطبعه ٔ ازهریه صص ٧-٨).