صف شکستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. ش کَ تَ) [ ع - فا. ] (مص م.) پراکنده کردن صف (دشمن).<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. ش کَ تَ) [ ع - فا. ] (مص م.) پراکنده کردن صف (دشمن).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صف شکستن . [ ص َ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) پراکنده کردن صف . منهزم کردن صفوف دشمنان . درهم شکستن صف : سهل شیری دان که صفها بشکند شیر آنست آنکه خود را بشکند. مولوی . رجوع به صف و صف شکن شود.