صف النعال

صف النعال . [ ص َف ْ فُن ْ ن ِ ] (ع اِ مرکب ) صف آخرین که بجانب بیرون باشد، که اهل مجلس متصل آن نعلین از پا گذارند. (آنندراج ). آنجا که مردمان کفش و نعلین از پا بیرون آورند و درون روند : صف ّ پیشین شیعیان حیدرند جزکه شیعت، دیگران صف النعال . ناصرخسرو. به صف النعال فقیهان نشینم که در صدر شاهان نماند انتفاعی . خاقانی . و رجوع به صف نعال شود.