صعود

(صُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بالا رفتن.<BR>۲- (اِمص.) بالاروی.<br>

(صُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بالا رفتن. ۲- (اِمص.) بالاروی.

صعود. [ ص ُ] (ع مص ) ببالا برشدن . (تاج المصادر بیهقی ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ببالا رفتن . (مصادر زوزنی ) (غیاث اللغات ). بالا رفتن . (بحر الجواهر). برآمدن . (منتهی الارب )(بحر الجواهر). برشدن . عروج . ارتقاء. مقابل نزول .

صعود. [ ص َ ] (ع ص، اِ) جای بلند. (منتهی الارب ). ◄ عقبه ٔ دشوار. (ترجمان علامه ٔ جرجانی ).عقبه ٔ دشوارگذار. (منتهی الارب ). ◄ راه بلند در کوه . (دهار). ◄ امر دشوار. (منتهی الارب ). ◄ ناقه ای که بچه ٔ ناقص زاده پس آن را بر بچه ٔ سال گذشته مهربان تا شیر دهد. الناقة تخدج فتعطف علی ولد عام اول . (اقرب الموارد). اشتر، که بچه بیفکند و بر بچه ٔ دیگر شیر دهد. (مهذب الاسماء). ◄ (اِمص ) بلندی، ضد هبوط. (منتهی الارب )(غیاث اللغات ). ◄ مشقت . (منتهی الارب ).

صعود. [ ص َ ] (اِخ ) کوهی است در دوزخ . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ).

اوج، فراز، اوج‌گیری، رفعت، عروج، معراج، بالا رفتن اعتلا ارتقا، بالا بردن، ترفیع افزایش پرش سربالایی، فراز، شیب، قله، رأس کوهنوردی وسیله صعود: پلکان، پله، نردبان، آسانسور، پله برقی، راه پله

راه سربالا، خیز، بالا روی، بالا رفتن، اوجگیری، افزایش