صعافق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صعافق . [ ص َ ف ِ ] (اِخ ) قومی از مردم یمامه اند. (تعلیقات المعرب ص ٢١٩). و بعضی گویند صعافق کسانی باشند که بی سرمایه به بازار درآیند و با بازرگانان شریک شوند و از سود آنان نصیب برند. (حاشیه ٔ تعلیقات المعرب ص ٢١٩ به نقل از جمهرة). و رجوع به صعافقة شود.