صرر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صرر. [ ص ُ رَ ] (ع اِ) ج ِ صرة. (دهار) (منتهی الارب ).
صرر. [ ص َ رَ ] (ع اِ) خوشه ای که آماده ٔ برآمدن گردد یا مادامی که در آن گندم نه برآمده باشد. صررة، یکی . (منتهی الارب ). و رجوع به اقرب الموارد شود.
صرر. [ ص ُ رَ ] (اِخ ) قلعه ای از یمن از نواحی ابین . (معجم البلدان ).