صرحة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صرحة. [ ص َ ح َ ] (ع اِ) میان سرای . (مهذب الاسماء). عرصه ٔ سرا. گشادگی میان سرای .(منتهی الارب ). ◄ (ص ) بارز و آشکارا: خرج لهم صرحة برحة؛ برآمد بر ایشان ظاهر و نمایان . ◄ زمین استوار و درشت هموار. (منتهی الارب ).