صراع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صراع . [ ص ِ ] (ع مص ) کشتی کردن و گرفتن . (آنندراج ).
صراع . [ ] (اِخ ) ابن نیتان از اولاد ثقالن از دوازده سبط بنی اسرائیل است . رجوع به حبیب السیر چ ١ تهران جزء اول ج ١ ص ٢٨ شود. این کلمه در چ خیام بصورت حراع دیده میشود. (ج ١ ص ٧٦).