صدید

(صَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- خونابه، خون به چرک آلوده.<BR>۲- ناله و فریاد.<br>

(صَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- خونابه، خون به چرک آلوده. ۲- ناله و فریاد.

صدید. [ ص َ ] (ع اِ) زردآب . (منتهی الارب ) (ربنجنی ) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ) (غیاث اللغات ) (مهذب الاسماء) : باز کافر خورد شربت از صدید هم ز قوتش زهر شد در وی پدید. مولوی . ◄ ریم . خون بریم آمیخته . خونابه . رطوبة سیالة... تستحیل الیها اللحم الفاسد. (بحر الجواهر). ◄ آب گرم دفزک . ◄ ناله . ◄ فریاد. (منتهی الارب ).

صدید. [ ص َ ] (ع مص ) بانگ و ناله کردن . (منتهی الارب ). بانگ کردن . (دهار) (ترجمان علامه ٔ جرجانی ) (تاج المصادر بیهقی ).

صدید. [ ص َ] (اِ) اسم سریانی اثمد است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).