صدمت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ مَ) [ ع. صدمة ]<BR>۱- (مص م.) کوفتن، کوفتن دو چیز به هم.<BR>۲- (اِمص.) کوفتگی، آسیب.<BR>۳- (اِ.) آزار، مصیبت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صَ مَ) [ ع. صدمه ] ۱- (مص م.) کوفتن، کوفتن دو چیز به هم. ۲- (اِمص.) کوفتگی، آسیب. ۳- (اِ.) آزار، مصیبت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدمت . [ ص َ م َ ] (ع اِ) آسیب . (دهار). آزار : اگر طاقت نداری صدمت پیل چرا باید که بر موران نهی پای . سعدی . ◄ ضرب . کوب : بصدمتی که اگر کوه آهنین بودی از جای برکندی . (گلستان ). رجوع به صدمة شود.