صدا
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ یا ص) [ ع. ] (اِ.)۱ - پژواک، انعکاس صوت.<BR>۲- بانگ، آواز. <BR>۳- آن چه که شنیده میشود. ؛ ~ی چیزی را درنیاوردن کنایه از: دربارة آن با کسی سخن نگفتن و رازش را فاش نکردن. ؛ ~ی کسی را درآوردن کنایه از: موجب خشم و اعتراض او شدن. ؛~ی کسی از جای گرم درآمدن کنایه از: غافل و بی خبر بودن، از دشواریها خبر نداشتن.<br>