صحراگرد

صحراگرد. [ ص َ گ َ ] (نف مرکب ) بیابان گرد. ◄ آنکه در بیابان گردد و کشت هاو مزارع را بپاید چهارپا ومردمان بدان گزند نرسانند. رجوع به صحراگردی شود.