صبحانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صُ نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) غذایی که صبح میخورند، ناشتایی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صُ نِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) غذایی که صبح میخورند، ناشتایی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبحانه . [ ص ُ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) ناشتایی . زیرقلیانی . ناهارشکن . صفراشکن . ناشتاشکن . لقمةالصباح . چاشنی بامداد. لُهنة. آنچه صبح خورند چون چای و شیر و کره و نان و قهوه و مانند آنها. ◄ (ص نسبی ) متعلق به صبح . منسوب به صبح .
واژگان فارسی سره واژهدان
ناشدنی، ناشتایی، ناشتا، چاشت بامدادی، چاشت