صبح کاذب

صبح کاذب . [ ص ُ ح ِ ذِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صبح نخستین . بام بالا. صبح دروغین . فجر کاذب . صبح نخست . ذنب السرحان . دم گرگ . طائع. مقابل صبح صادق : چو در عشق تو صادق نیست یک تن همیشه صبح کاذب می نماید. عطار. صبح کاذب زند از صدق نفس نور او یک دو نفس باشد و بس . جامی .