صبح بام

صبح بام . [ ص ُ ح ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صبح زود. اول روز : مگرکز توسنانش بدلگامی دهن بر کشته ای زد صبح بامی . نظامی . سپهدار ایران هم از صبح بام برآراست لشکر بسازی تمام . نظامی . هر چه دهد مشرقی صبح بام مغربی شام ستاند بوام . نظامی . ساقیا می ده که مرغ صبح بام رخ نمود از بیضه ٔ زنگارفام . سعدی (از حاشیه ٔ وحید بر گنجینه ).