صبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبة. [ ص ُب ْ ب َ ] (ع اِ) آنچه ریخته شوداز طعام و جز آن . ◄ هرچه طعام نهند بر آن از خوان و مانند آن . ◄ گله ٔ اسبان و شتران و رمه ٔ گوسفندان یا مابین ده تا چهل یا گله ٔ شتران کم از صد. ◄ گروه مردم . ◄ پاره ای از شب . یقال : مضت صبة من اللیل ؛ ای طائفة منه . ◄ اندک از هر چیزی . ◄ باقی آب در خنور. ◄ باقی شیر. (منتهی الارب ).