صب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(صَ بّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) ریختن آب و مانند آن.<BR>۲- (مص ل.) وارد آمدن مصیبت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(صَ بّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) ریختن آب و مانند آن. ۲- (مص ل.) وارد آمدن مصیبت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صب . [ ص َب ب ] (ع مص ) ریختن . ریختن آب و افشاندن آن . قوله تعالی : انا صببنا الماء صباً (قرآن ٢٥/٨٠). ◄ توسعاً، رسیدن مصیبت . فرود آمدن بلا و نازله : صبت علی مصائب لو انها صبت علی الایام صرن لیالیا. (منسوب به فاطمه (ع )).