صاهلة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاهلة. [ هَِ ل َ ] (اِخ ) ابن کاهل بن حارث از بنی هذیل از طائفه ٔ عدنان . وی یکی از اجداد عرب و عبداﷲ مسعود از اولاد اوست . (الاعلام زرکلی ص ٤٢٧).
صاهلة. [ هَِ ل َ ] (ع ص ) تأنیث صاهل . ◄ (اِ) بانگ مگس در کشت زار. (منتهی الارب ).