فرهنگ لغت

صالح

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(لِ) [ ع. ] (ص.) ۱- نیکوکار. ۲- شایسته، درخور. ۳- لایق. ۴- دارای اعتقاد و عمل درست دینی. ج. صالحین.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

امین، اهل، باتقوا، بدیل، پارسا، پرهیزگار، خلف، ذیصلاح، شاهنده، شایسته، لایق، محسن، نیک، نیکوکار ≠ طالح، فاسد
معنی صالح | فرهنگ لغت