صالحات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صالحات . [ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ صالحة. ♦ باقیات صالحات ؛ آثار نیک که از شخص ماند پس از مردن وی .