صالح قزوینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صالح قزوینی . [ ل ِ ح ِ ق َزْ ](اِخ ) (سید...) ابن مهدی بن رضی بن محمدعلی الحسینی القزوینی . وی یکی از شعرای جنوب عراق عرب است و به سال ١٢٠٨ هَ . ق . در نجف متولد شد و به سال ١٢٥٩ به بغداد رفت و بدانجا به سال ١٣٠١ درگذشت و جنازه ٔ او رابه نجف بردند. او راست : «درر الغرویة فی رثاء العترة المصطفویة» و دیوان مراثی دیگر در حدود ٣٠٠٠ بیت و«دیوان قزوینی ». (الاعلام زرکلی ص ٤٢٧). و رجوع به فهرست کتابخانه ٔ مدرسه ٔ سپهسالار ج ٢ صص ٦٢٠ - ٦٢١ شود.