صاغری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صاغری . [ غ َ ] (ترکی، اِ) ساغری . کیمخت و چسته و پوست خر و یاپوست اسب دباغی شده . رجوع به ساغری شود. ◄ قسمی کفش مخصوص علما و طلاب قدیم بی پشت پاشنه، با پاشنه ٔ بلند، کبودرنگ و چرم روی پا، گره های خردتر ازگره های نارنج داشت . مقابل نعلین که پشت پاشنه و پاشنه هم نداشت، و زردرنگ بود و نوک کمی برگشته داشت .